Bugün “Aile Yılı”ndan söz ediyoruz. Peki sormamız gereken asıl soru şu değil mi:
Aileyi hangi değerler ayakta tutacak?
Kanunlarla mı, kampanyalarla mı, söylemlerle mi?
Yoksa Kur’an ve namazla mı?

İslam’a göre aile; biyolojik bir birliktelik değil, imanla kurulan kutsal bir emanettir. Ramazan ise bu emaneti yeniden ayağa kaldırmak için Allah’ın ümmete sunduğu ilahi bir fırsattır. Çünkü Ramazan, sadece bireyi değil; ailenin tamamını muhatap alan bir ibadet iklimidir.

Ramazan sadece bireysel ibadetlerin arttığı bir ay değildir. Ramazan, ailenin yeniden inşa edildiği, evlerin küçük birer medreseye dönüştüğü ilahi bir mevsimdir. Kur’an’ın indiği, namazın dirilttiği bu ay; fert fert değil, ailece ayağa kalkma çağrısıdır.

Bugün yaşadığımız en büyük krizlerden biri, aile bağlarının zayıflaması ve ibadetin bireyselleşmesidir. Oysa İslam, ferdî kurtuluş kadar ailevi ve toplumsal dirilişi hedefler. Ramazan, bu hedefin hayata geçirildiği eşsiz bir fırsattır.

Kur’an’sız Aile, Pusulasız Gemi Gibidir

Rabbimiz Kur’an’ı Ramazan’da indirdi. Bu, tesadüf değil; aileyi ve toplumu inşa edecek kitabın, inşa ayıyla buluşturulmasıdır.

“Bu Kur’an, insanları en doğru yola iletir.” (İsrâ, 9)

En doğru yol sadece bireyin yolu değildir; ailenin, toplumun ve nesillerin yoludur. Bugün aileler dağınıksa, çocuklar savruluyorsa, eşler birbirine yabancılaşıyorsa; bunun en temel sebeplerinden biri Kur’an’ın hayatın merkezinden çekilmesidir.

Ramazan’da Kur’an’ı eve sokmak;
– tartışmaları azaltır,
– merhameti çoğaltır,
– aile içi dili temizler.

Bir evde Kur’an okunuyorsa orada ses tonu değişir, bakışlar yumuşar, kalpler hizaya girer. Çünkü Kur’an sadece okunan değil, okudukça insanı terbiye eden bir kitaptır.

Kur’an’ı Eve İndirmeden Kalbi Diriltmek Mümkün mü?

Rabbimiz buyurur:

“Ramazan ayı; insanlara yol gösterici olarak Kur’an’ın indirildiği aydır.” (Bakara, 185)

Kur’an’ın indiği ayda, Kur’an’ın evlerimize inmediği bir Ramazan düşünülebilir mi? Mushafın yüksek raflarda durduğu, ama sofraya, sohbetlere, ahlaka karışmadığı bir evde Ramazan eksik kalır.

Kur’an;
– aileye merhameti,
– eşler arası hukuku,
– çocuk terbiyesini,
– helali–haramı,
– sabrı ve şükrü öğretir.

Bu yüzden Ramazan’da ailece Kur’an okumak, sadece bir ibadet değil; bir kimlik inşasıdır. Birlikte okunan birkaç ayet, aynı ekrandan izlenen saatlerce görüntüden daha kalıcı izler bırakır. Çocuklar Kur’an’ı kitaptan çok anne–babanın hayatında görür.

Namazsız Aile Ayakta Kalabilir mi?

Kur’an yön verir, namaz o yönü korur. Namaz, aileyi bir arada tutan görünmez bir harçtır. Kur’an’la dirilen kalplerin ayakta kalabilmesi için namazla desteklenmesi gerekir. Namazsız bir Ramazan, köksüz bir ağaç gibidir.

Allah Teâlâ buyurur:

“Ailene namazı emret, kendin de ona sabırla devam et.” (Tâhâ, 132)

Dikkat edelim: Ayette önce aile, sonra fert zikredilir. Çünkü namaz, sadece bireysel bir sorumluluk değil, aileyi ayakta tutan bir omurgadır.

Bu ayet bize şunu öğretir: Ailede namaz, bireysel bir tercih değil; ortak bir bilinçtir. Anne namazdaysa çocuk güvendedir. Baba secdedeyse evde emniyet vardır. Çünkü secde edilen evde kibir barınmaz.

Ramazan’da ailece kılınan bir yatsı, birlikte çıkılan bir teravih yolu; çocukların zihninde silinmez izler bırakır. O çocuk büyüdüğünde belki her şeyi unutur ama annesinin seccadedeki hâlini unutmaz.

Ramazan’da iftar öncesi birlikte yapılan dua, teravihe ailece gidilen yollar, çocukların saf arasında yer bulması… Bunların her biri nesil inşasıdır. Namaz kılınan evlerde kavga azalır, bereket artar, kalpler yumuşar.

Aile Yılı, Ramazan’sız Olmaz

Aileyi korumaktan söz edip Ramazan’ı merkeze almamak büyük bir eksikliktir. Çünkü Ramazan;
– aile içi iletişimi güçlendirir,
– sofraları birleştirir,
– ortak zaman üretir,
– birlikte ibadet alışkanlığı kazandırır.

Bugün aileyi en çok yıkan şeylerden biri ortak zamanın yokluğudur. Herkes kendi ekranında, kendi dünyasında… Ramazan ise ekranları susturup kalpleri konuşturma ayıdır.

İftar sofraları sadece yemek değil; şükür meclisi,
Sahur vakti sadece uyanıklık değil; dua iklimidir.

Nesil Meselesi Ramazan’da Çözülür

Çocuklarımıza “iyi insan olun” demek yetmez. Onlara iyi insanın nasıl yaşadığını göstermek gerekir. Ramazan, bu gösterimin en güçlü zamanıdır.

Oruç tutan bir baba,
Kur’an okuyan bir anne,
Namaza duran bir aile…

İşte bu, en etkili eğitimdir. Çünkü İslam’da terbiye sözle değil, örnekle verilir.

Sonuç: Aile Dirilirse Toplum Dirilir

Aile çökerse toplum ayakta kalamaz.
Aile sağlam olursa ümmet umut bulur.

Ramazan, Kur’an ve namaz ekseninde aileyi ayağa kaldıran bir rahmettir. Bu ayı sadece açlıkla değil; bilinçle, ibadetle, aileyle yaşayalım. Evlerimizi Kur’an’la aydınlatalım, namazla ayakta tutalım.

Ramazan; Kur’an ve namazla aileyi ayağa kaldıran bir rahmettir.
Aile Yılı’nı gerçek anlamda yaşamak istiyorsak, Ramazan’ı merkeze almak zorundayız.