ABD’nin Venezuela’ya yönelik saldırısı ve Başkan Maduro ile eşini kaçırma girişimi, uluslararası hukuku hiçe sayan ve uluslararası ilişkilerde hukukun değil gücün geçerli olduğunu gösteren açık bir emperyal saldırıdır.

ABD’nin bu haydutluk ve eşkıyalığı, silah zoruyla ülkeleri dizayn etme alışkanlığı elbette ilk değildir ve son da olmayacaktır.

Maalesef dünya, güçlünün güçsüzü ezdiği bir yer hâline geldi…

· ABD’nin Afganistan, Irak, İran, Libya, Suriye, Sudan, Panama ve Venezuela’ya ve diğer ülkelere yönelik işgal ve müdahaleleri; çeşitli ülkelerdeki askerî üsleri ve terör örgütlerini beslemesi…

· İsrail’in Filistin, Suriye, Lübnan, İran, Yemen ve Katar’a yönelik saldırı ve işgali…

· Rusya’nın Afganistan, Çeçenistan ve Ukrayna’daki işgal ve savaşı

· Fransa, İngiltere ve diğer Batılı ülkelerin işgal ettikleri ve sömürdükleri ülkeler…

· NATO şemsiyesi altında, diğer ortak devletlerle yapılan işgaller…

· Bölgede Kürt halkının ezilmeye çalışılması,

· Ve daha birçok savaş…

ABD’nin Venezuela’daki temel hedefi, 1998 öncesine kadar sömürge olarak kullandığı Venezuela’yı tekrar sömürgeye çevirmek için rejimi değiştirip kukla ve işbirlikçi bir yönetimi iş başına getirmektir.

ABD bu planı gerçekleştirmek için:

· Önce Maduro’yu uyuşturucu kaçakçılığıyla suçladı, tankerleri bombaladı, yaklaşık 100 kişiyi katletti. (Tıpkı Irak’ı kimyasal silah bulundurmakla suçlaması gibi)

· Maduro’yu istifaya zorlamak için Venezuela’nın petrol ihracatını tamamen kesmeye yönelik olarak tankerlere el koydu. Tüm bu baskılara rağmen Maduro iktidarı bırakmayınca:

· Askerî müdahaleyi gerçekleştirdi…

Bu, tam anlamıyla devlet haydutluğu, korsanlığı ve eşkıyalığıdır.

Maduro hakkında uyuşturucu kaçakçılığı, diktatörlük ve yolsuzluk gibi iddiaların olması, ABD’nin askerî müdahalesini meşru kılmaz.

Bir ülkenin iktidarı, dış müdahalelerle değil ancak halkın iradesiyle değişmelidir.

ABD hiçbir yere barış ve demokrasi götürmez; ancak kan, gözyaşı ve sömürü götürmüştür.

ABD, tüm ülkeleri askerî gücüyle tehdit ettiği gibi ekonomik olarak da tehdit etmektedir. 
Askerî işgal veya işbirlikçi kukla liderler üzerinden ele geçirdiği ülkelerin yer altı ve yer üstü kaynaklarını sömürüyor, çok uluslu şirketleriyle bu ülkeleri ekonomik olarak işgal ediyor.

ABD, dünyanın neresinde olursa olsun kendisine boyun eğmeyen ve ülkesini sömürttürmeyen liderlere karşı darbe yapmakta, haydutça bir politika izlemekten çekinmiyor.

ABD/Trump, bir mafya babası gibi dünya ülkelerine haraç kesmektedir. Suriye’nin topraklarını İsrail’e verdiğini, İran’ın nükleer silah üretmemesi gerektiğini, Venezuela’yı kendilerinin yöneteceğini söyleyebiliyor…

Uluslararası dengeleri zorbalıkla kendi lehine çevirmeye çalışan ABD ve diğer zorba ülkelere ne zamana kadar dayanılabilecek?

Dünya böyle gelmiş, böyle mi gidecek? Uluslararası hukuku tanımaz bu haydutlardan kurtulmanın bir yolu yok mudur? Elbette vardır.

Emperyalizme karşı duran, hak, hukuk, adalet ve eşitlikten yana olan tüm ülkelerin bir araya gelmesi, güç birliği yapması ve uluslararası adil bir düzen için yapısal adımlar atması gerekiyor.

“Dünya beşten büyüktür” hamasi nutukları yerine, somut adımlar atılarak yeni bir BM, NATO ve para birliğine geçilmesi lazım.

Bunun somut örneği, merhum Prof. Dr. Necmettin Erbakan Hocamızın:

· Savaş değil, barış
· Çatışma değil, diyalog
· Çifte standart değil, adalet
· Üstünlük değil, eşitlik
· Sömürü değil, adil düzen
· Baskı ve tahakküm değil, insan hakları, hürriyet ve demokrasi

ilkeleri çerçevesinde kurduğu D-8’dir.

D-8’in ilkeleri etrafında D-30, D-60 ve D-160 birliği oluşturulmalıdır.

Bu ilkeler etrafında kenetlenerek yeni bir küresel dayanışmaya gidilmelidir.

Emperyalizme karşı, hak ve adaletten yana olan ey devletler; dünyada bunca örnek yaşanıyorken daha ne bekliyorsunuz, sıranın size gelmesini mi?

Vesselam.