"Dünyada sahipsiz tek millet var mı? "diye sorulsa,  tereddütsüz şu akla gelir: Kürtler.

Kürtlerin kurucusu da, hamisi de, gerçek anlamda sığınacağı tek merciî Yüce Allah’tan başkası değildir.

Yeryüzünde kendi içinde bu kadar parçalanmış, ittifak ve dayanışmayı bu kadar zor kuran başka bir millet yoktur.

 Kürtler, ne yazık ki tarih boyunca liderlik boşluğu, dağınıklık ve iç çekişmeler yüzünden ezilmiş, bedel ödemiştir.

 Soykırımlara, sürgünlere, inkârlara maruz kalmış.

Yakın tarih bunun sayısız örnekleriyle doludur.

Kürtlerin yaşadığı coğrafyanın Kur’an’da kutsal olarak anıldığı dile getirilir. 

Bu kutsal coğrafya, aynı zamanda en çok kanın aktığı, en çok ihanetin yaşandığı topraklar olmuştur.

Suriye’de neler oluyor?

 Halep’te Kürtlere ne yaşatılıyor?

Bugün herkesin aklındaki soru budur:
Suriye’de, özellikle Halep’te Kürt mahallelerinde yaşananlar bir soykırımın ayak sesleri midir?

Unutmayalım; Kürtler Suriye’de düne kadar neredeyse yok sayılan, varlığı bile kabul edilmeyen bir halktı.

 Şimdi ise “Türk modeli üniter yapı” içinde bazı hakların tanınacağı dillendiriliyor. 

Geçici Suriye Cumhurbaşkanı, Kürtlere 8 maddelik bir hak paketi açıkladı. 

Ancak bu maddeler yeterli mi? 

Elbette hayır.

Bazı maddeler son derece ucu açık.

Örneğin “Kürt dili ulusal dildir” deniliyor.

 Peki bu ne anlama geliyor?

İkinci resmi dil mi olacak?

Eğitim dili mi olacak?

Türkiye’de olduğu gibi sembolik bir alanla mı sınırlı kalacak?

Bu sorular cevapsız bırakılırsa, verilen haklar kağıt üzerinde kalır.

Liderlik meselesi ve Barzani faktörü önemli.

Bugün Kürtler adına tecrübesi, birikimi ve uluslararası ağırlığı olan nadir isimlerden biri Mesud Barzani’dir.

iran, Irak, Suriye ve Türkiye Kürtlerinin Barzanî’nin fikirlerinden ve tecrübelerinden faydalanması kaçınılmazdır.

Suriye’de yaşanan son gelişmelerin Barzanî öncülüğünde ele alınması, Kürtlerin birlik içinde hareket etmesi açısından son derece önemli bir adımdır.

Kürtlerin en büyük zaafı, dış düşmanlardan çok kendi içindeki bölünmüşlüktür.

Kürtlerin dostu kim? 

Dostlar kim değil?

Şunu açıkça söylemek zorundayız:
Kürtlerin dostu ne ABD’dir, ne Avrupa’dır, ne  İsrail’dir.

Eğer bu emperyal güçler Kürtlerin gerçek dostu olsaydı, bugün Kürtlerin durumu bu olmazdı.

 Tarih, bu güçlerin Kürtleri nasıl kullandığının, nasıl yarı yolda bıraktığının açık örnekleriyle doludur.

Rojava’da yaşanan hiçbir gelişme ABD’den bağımsız değildir. 

Bir yanda “Kürtlerin dostuyuz” söylemi, diğer yanda Suriye ordusunun Kürtlerin üzerine salınmasına sessiz kalan bir Amerika gerçeği vardır.

Bu ikiyüzlülük artık görülmelidir.

Terörden arındırılmış bir Ortadoğu şart ise, bölgeyi kan gölüne kim çeviriyor?

Ortadoğu’nun istikrara kavuşması için terörden arındırılması şarttır.

 Türkiye’de başlatılan bu süreç bu nedenle önemlidir.

 Ancak bu sürecin başarıya ulaşması için Suriye’de istikrar sağlanmadan yol alınamaz.

Suriye’deki PKK uzantıları ve kalıntıları temizlenmelidir. 

Çünkü bu yapılar Suriye’deki tüm Kürtleri temsil etmemektedir.

 Aksine, Kürtlerin haklı taleplerine en büyük zararı yine bu yapılar vermektedir.

Kürtler artık başkalarının planlarında figüran olmayı bırakmalı, kendi kaderini kendi yazmalıdır.

 Bunun yolu da birlikten, akıldan ve gerçekçi liderlikten geçer.

Aksi halde tarih tekerrür eder; Ezilen yine Kürtler olur.

Kazanan yine başkaları, besbelli.