Son günlerde Diyarbakır’da yapılan ulaşım zammı bir gerçeği yeniden ortaya koydu: 

-Bu şehirde zam yapmak kolay, ama halkın derdini anlamak zor.

Toplu taşıma ücretleri bir gecede yükseliyor. 

Sabah evinden çıkan bir vatandaş, akşam eve döndüğünde cebindeki paranın yarısını yolda bırakıyor. 

Bir insanın hastaneye gidip gelmesi, iki kişiyse, aktarmasız tek araçla artık 150 TL'yi buluyor. İki araç değiştirse 300 TL'cik. Topu topu 3 Dolar gibi bir şey!..

 Yoksul için hasta olmak bile neredeyse lüks haline geldi.

Peki bu zamları kim yapıyor? 

Kararlar Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi ve Ulaşım Koordinasyon Merkezi (UKOME) toplantılarında alınıyor. 

Bu kararların yükünü taşıyanlar, makam odalarında oturanlar değil, sabah erken saatte işe gitmek zorunda kalan emekçiler oluyor.

Şehrin bir başka sorunu ulaşım araçlarının durumu. 

Vatandaş yıllardır aynı soruyu soruyor: 

-Belediye filosunda kaç otobüs çalışıyor, kaç tanesi garajda arızalı şekilde bekliyor? 

Bakımı yapılmayan araçlar yüzünden seferler azalıyor, araçlar dolup taşıyor. 

Sonra çözüm olarak zam gösteriliyor. 

Vatandaşın aklına gelen soru çok basit: 

-Araçlar çalıştırılsa, hizmet düzgün verilse yine zam gerekli olacak mı?

Ekonomik sıkıntı yalnızca ulaşımda kalmayacak gibi görünüyor. 

Bugün ulaşım zamlandıysa yarın ekmek fiyatı tartışması başlayacak. 

Fırıncılar, artan maliyetleri gerekçe göstererek zam talep edecek. 

Nasılsa Ramazan ve Bayram kapıda.

Böylece zincirleme bir zam dalgası oluşacak ve yine en ağır yük, dar gelirlinin sırtına binecek.

Şehrin yönetiminde söz sahibi olan kurumların bu tabloya bakması gerekiyor. 

Diyarbakır Valiliği ve Belediye yetkilileri yalnızca zam kararlarıyla değil, vatandaşın yaşadığı ekonomik sıkıntıyla da ilgilenmek zorunda.

Mesele sadece birkaç liralık artış değil.

 Mesele, zaten zor geçinen insanların hayatının her geçen gün biraz daha pahalı hale gelmesi.

Bir zamanlar  söylenirdi: 
 -Boynun neden eğri? Deve cevap vermiş: 
-Nerem doğru ki?..

Bugün Diyarbakır’da da birçok vatandaş aynı soruyu soruyor:

-Bu şehirde doğru giden ne kaldı?

Fırıncılar, daima bir indi-bindi parası ile ekmeği eş tutar.

Fırıncılar üvey evlâd mı?

Açık ekmeğin 35, somunun 20 TL olması muhtemel.

Vatandaş, yaya gidip gele ayakkabısı eskiyecek.

Ekmek mi? Yarım kilo makarna daha ucuz bir somun ekmekten.

Vatandaş, ekmek yerine makarna yerse tasarruf olmaz mı?

Zam için karar alanlar, ne ekmek fiyatını bilir ne makarnanın. Onlar şehir içi araçlara da binmemiştir, besbelli!..