Bir toplum düşünün; ahlâk çözülmüş, güven yerle bir olmuş, insan birbirinden şüphe eder hale gelmiş…

Peki tablo karşısında Diyanet ne yapıyor?

Asıl soru budur.

Ben açık konuşayım: Türkiye’de yaşanan ahlâkî yozlaşma, artık Diyanet’i de içine çekmiş durumda. 

Üstelik bu sadece dışarıdan gelen bir etki değil; Diyanet toplumdan etkilenerek bozulmaya başlamıştır.

28 Şubat’a Doğru Bir Eksen Kayması

Bugün Diyanet’e baktığımızda, 28 Şubat’ın ayak seslerini hatırlatan bir eksen kayması görüyoruz.
Diyanetin içinde her fikirden, her anlayıştan, her zihniyetten insan barınır hale gelmiş durumda.
İmamlık gibi ulvî bir makam, bu kadar itibarsızlaştırılabilir miydi?
Maalesef edildi.

Öyle bir noktaya gelindi ki, toplum artık imama güvenmiyor.

Türkiye genelinde bir araştırma yapılsa, “Diyanet’e ve imamlara güven” sorusu sorulsa, inanın son sıralarda yer alır.

Camiye Giderken Şüphe Duyan İnsanlar Var

Bugün insan,  camiye giderken bile tereddüt ediyor.

“Acaba arkasında namaz kıldığımız imam gerçekten abdestli mi?”

Bu sorunun sorulabiliyor olması başlı başına  felakettir.

Eskiden bir aile şehir dışına çıktığında çocuğunu ya komşusuna ya imama emanet ederdi.

Şimdi emanet etmeyi bırakın, imamlara şüpheyle bakılıyor.
Bu noktaya nasıl geldik, hiç mi sorgulanmayacak?

Diyanet Ne Zaman Bu Hale Geldi?

Açık söyleyelim:
Bugün Diyanetin içine LGBT söylemleri, uyuşturucuya göz yuman anlayışlar, ateist düşünceler, topçu-rapçı zihniyetler doluşmuş durumda.

Bunu inkâr eden varsa, ya görmüyordur ya görmek istemiyordur.

Cuma günü hutbeye çıkan bir imam, hutbenin şartlarını dahi yerine getiremiyor.

Soruyoruz:
Hutbenin kaç şartı var?
Kaçı gerçekten uygulanıyor?

İmamlık Memurluk Olursa Kutsiyet Kalmaz

En temel mesele şudur:
İmamlık memuriyet değildir.

İmamlık, ağır bir elbisedir.
Parayla ölçülmez, maaşla tartılmaz.
Herkes o elbiseyi giyemez.

Ama bugün imamların büyük kısmı memur zihniyetiyle hareket ediyor.
Mesai bitince din de bitiyor.
Bu anlayışla topluma ne verilebilir?

Diyanet Bağımsız Olmadan Bu İş Düzelmez

Bizim kanaatimiz net:
Diyanet için yeni ve köklü bir düzenleme şarttır.

Ve en önemlisi: Diyanet bağımsız olmalıdır.

Bugün bir bakanlığa bağlı olan kurumdan,
iktidardan, siyasetten, rüzgârdan etkilenmeyen din hizmeti beklemek hayaldir.

Diyanet ya aslî ruhuna döner
ya toplumla birlikte biraz daha çürür.

Uyarımızı yapıyoruz.
Gerisi bu yükü taşıması gerekenlerin vicdanına kalmıştır.