Diyarbakır’a kar yağdı. Kimse buna itiraz etmiyor. Ama kar yağdıktan sonra yaşananlar, artık “doğal” diye geçiştirilecek şeyler değil. Altı gün geçti, hala açılmayan yollar var. Özellikle köy yolları. Köyün dışı kapalı, köyün içi kapalı. İnsanlar bekliyor. Hasta var, yaşlı var, çocuğu olan var. Ama sonuç yok.
Şehir merkezinde trafik kilitlendi, araçlar yolda kaldı. Bu ilk günler için anlaşılır. Ama günler geçmesine rağmen kırsalda hala ulaşılamayan yerler varsa, burada mesele kar değildir. Burada mesele organizasyondur, sorumluluktur.
Belediyelerin bu konudaki görevi nettir. Büyükşehir Belediyesi ana arterlerden ve kırsal yolların büyük bölümünden sorumludur. İlçe belediyeleri ise kendi sınırları içindeki mahalle ve köy içi yolların açık tutulmasından yükümlüdür. Yani ortada “kim yapacak” diye sorulacak bir belirsizlik yok. Yetki de var, sorumluluk da var. Sorun, bu sorumluluğun sahada yeterince karşılık bulmamasıdır.
Bakıyorsun, bir kar küreme aracı geliyor, köy yolunu açıyor. Ama nasıl açıyor? Sadece bir araç geçecek kadar. Peki karşıdan bir araç gelirse ne olacak? Bunu gerçekten hiç düşünen yok mu? O dar yolda iki araç karşı karşıya gelince kim geri gidecek? Nereden dönecek? Bu mu planlama?
Kar küreme ve yol açma araçları, öyle “boş olan şoföre verilecek” araçlar değildir. Bu iş eğitim ister, tecrübe ister. Kaygan zemin var, görüş yok, yol dar, bazı yerlerde uçurum var. Ama sahada görülen tablo şu: Makine var ama plan yok. Çalışılıyor gibi yapılıyor ama sorun çözülmüyor.
Vatandaş beklemekten yorulmuş durumda. Kendi imkanıyla traktörle yol açanlar var. Hastasını sırtında taşıyanlar var. Belediyenin yapması gereken işi vatandaş yapıyorsa, burada durup ciddi ciddi düşünmek gerekir. Bu insanlar keyfinden konuşmuyor.
Bir de en çok kızdıran şey var: Sessizlik.
Hangi yol açılacak?
Ne zaman açılacak?
Neden gecikti?
Bunların hiçbiri net değil. “Çalışmalar sürüyor” demek, soğukta yol bekleyen insana bir şey ifade etmiyor. İnsan bilmek istiyor. Açık açık konuşulmasını istiyor.
Kimse mucize beklemiyor. Kimse kar hiç yağmasın demiyor. Ama belediyeler bu iş için vardır. Karla mücadele de bu işin bir parçasıdır. Önceden plan yapılır, ekipler hazır olur, makineler doğru yerde kullanılır. Olmuyorsa, bunun adı aksaklıktır, ihmaldir.
Bu yazı bağırmak için yazılmadı. Bu yazı, aynı şeyler seneye tekrar yaşanmasın diye yazıldı. Köyde yaşayan da bu şehrin insanı. Merkezde yaşayan da. Yol açmak sadece karı temizlemek değildir. Yol açmak, insanın hayatını açık tutmaktır.
Kar yağdı. Yollar kapandı.
Ama asıl sorun, sorumluluk duygusunun kapalı olmasıdır.