Duvarı tuğla tutmaz, harcın merhamettir,

Baba öfke kusarsa, evin harabettir.

Ana kucağı soğursa çocuk yurtsuz kalır,

Merhamet çekilince insanlıktan çalınır.

Bir ev düşününüz!  Betonarme, 5 katlı, kolonları kalın. Deprem gelir, çatır çatır yıkılır. Neden? Çünkü demir vardı, çimento vardı ama harç yoktu. Bugün aileler de böyle. Diploma var, maaş var, telefon var. Ama harcımız eksik: Merhamet.

Merhamet çekilince baba zorbaya, ana gardiyana, evlat yetime döner. Ev ayakta durur ama ocak söner. İşte bu yüzden merhamet, aile direğinin harcıdır. Harç olmayınca direk çürür.

Kur’an’da ve Hadislerde Merhamet Nasıl Anlatılır?

Kur’an, Allah’ı önce merhametle tanıtır. “Rahman ve Rahim” esması 113 besmelenin 112’sinde tekrarlanır. Enbiya 107’

Efendimiz’e hitap: “Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik”. Allah’ın peygamberinin tanımı “rahmet”tir. İbadet değil, cihat değil. Önce merhamet.

Efendimiz’in hayatı merhamet dersiydi. Bir gün torunu Hüseyin sırtına çıkıp “devecik” oynar. Secde uzar. Sahabe tedirgin olur. Namazdan sonra der ki: “Yavrucuğum isteğini yerine getirene kadar kaldırmaya kıyamadım”. Cihadın ortasında bile merhamet mola vermez.[1]

Bir de şu uyarı var: “Merhamet etmeyene merhamet edilmez”. Merhamet, Allah’tan bize gelen çek gibidir. Biz insanlara ciro etmezsek, Allah da bize ödemez.[2]

Sahabe, Alimler ve Davetçiler Merhameti Nasıl Anladılar?

Nasıl Yaşadılar?

Sahabe merhameti nutukla değil, hal ile anladı.

Hz. Ömer (r.a) Halifdir. Gece Medine sokaklarında gezer. Bir çadırdan çocuk ağlama sesi gelir. Anası “sütten keseyim, devlet maaşı bağlansın” diye çocuğu oyalıyor. Ömer sabaha kadar ateşi üfleyip yemek pişirir. Sabah ferman yazar: “Doğan her çocuk maaşa bağlansın. Artık süt için çocuk ağlatmayalım”. Kılıcı elinde, kalbi ana şefkatinde. Adalet budur.[3]

İmam Malik: Ders halkasında çocuklar koşar. Talebeler kovalar. İmam Malik: “Bırakın. Ben Medine’de Peygamber’in torunlarının koştuğu topraklarda çocuk azarlanmasına razı olmam” der. İlmiyle değil, merhametiyle “Medine İmamı” oldu.[4]

Ahmet Yesevi: “Önce gönle gir, sonra söze başla” derdi. Çünkü merhametsiz nasihat, merhametsız iğne gibidir. Acıtır ama tedavi etmez.

Anekdot ve Fıkra: Ekran Soğuk, Diz Sıcak

Diyarbakır’dan bir anı: Yaşlı bir amca torununu camiye getirir. Çocuk 6 yaşında, kıpır kıpır. Cemaat “sus” diye darlanır. Amca utanır. Namazdan sonra genç biri gelir, çocuğun eline şeker verir: “Aslanım, sen caminin süsüsün” der. Amca gözleri dolar: “40 yıldır bu camiye gelirim, ilk defa torunuma ‘süs’ diyen oldu”. O günden sonra torun da dede de camiden kopmadı. Merhamet bir şekerdir ama nesli kurtarır.

Temo-Remo Fıkrası:

Temo torununa kızar: “Telefonu bırakmıyorsun!”

Remo sorar: “Sen ne yapıyorsun Temo?”

Temo: “Ben iş bakıyorum”

Remo güler: “Çocuk ‘sevgi’ diye ekrana bakıyor. Sen ‘iş’ diye ekrana bakıyorsun. Ekranınız aynı ama niyetiniz ayrı. Merhamet Wi-Fi’den geçmez Temo, dizden geçer”.

Güldük ama vurdu. Bugün babalar evde ama evde yok. Analar telefonda ama evladın yanında yok.

Merhametin Faydası Ne?

1. Kalbi diriltir: Taşlaşan kalbe su serper. Merhametli adam kin tutamaz, haset etmez.

2. Nesli korur: Şefkat gören çocuk, yarın zalim olmaz. Öfkesi diner, vefası çoğalır.

3. Duayı çeker: Merhamet eden, merhamete muhtaç olmaz. “Merhamet etmeyene merhamet edilmez”.

4. Berekettir: Az rızık, merhametli elde çok olur. Paylaşınca çoğalır, saklayınca çür.[2]

Son Söz ve Dua

Evi ayakta tutan kolon demir değil, baba sözündeki şefkattir. Duvar tuğla değil, ana dizindeki sıcaklıktır. Merhameti çek evden, geriye beton yığını kalır. Beton yığınında da ocak tütmez.

Her akşam çocuğunun alnına bir buse kondur. “Oğlum” de, “kızım” de. Efendimiz Hasan-Hüseyin’i öperdi. Sahabe: “Ya Resulallah biz öpmüyoruz”. Buyurdu: “Allah kalbinden merhameti almışsa ben ne yapayım?”[5]

Kalbimizden merhamet alınmasın Ya Rabbi.

Allah’ım! Bize Rahman adınla merhamet et.

Evlerimizi merhamet yurdu eyle.

Analarımıza ana şefkati, babalarımıza baba sabrı ver.

Çocuklarımızı merhametsiz dünyanın taşlığına ezdirme.

Bizi merhamet edenlerden, merhamete vesile olanlardan kıl. Âmin.

Ahmet YOLDAŞ

Türkiye Aile Meclisi Diyarbakır İl Başkanı

Deliller:

1. Enbiya Suresi, 107. ayet: “Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.”

 2. Buhari, Tevhid 2; Müslim, Fezail 66: “Merhamet etmeyene merhamet edilmez.”

 3. Taberi Tarihi, Hz. Ömer dönemi olayları: Sütten kesilen çocuklar için maaş bağlanması.

 4. Kadı İyaz, Tertibü’l-Medarik: İmam Malik’in çocuklara merhameti.

5.  Buhari, Edeb 18; Müslim, Fezail 65: Efendimiz’in torunlarını öpmesi ve sahabeye cevabı.