"Ben cinleri ve insanları ancak bana kulluk etsinler diye yarattım." (Zâriyât, 51/56)

Tevhid, İslam'ın ilk emri, son çağrısı ve bütün peygamberlerin ortak davasıdır. O, sadece "Allah birdir." demekten ibaret değildir.

Tevhid; Allah'ı yaratıcı, rızık verici ve her şeyin sahibi olarak tanımakla birlikte, O'na ibadette ortak koşmamak, sevgide, korkuda, ümitte ve kullukta yalnız O'nu yüceltmektir.

Kur'an'a baktığımızda bütün Resullerin kavimlerine aynı çağrıyı yaptığını görürüz:

"Andolsun ki her ümmete, 'Allah'a kulluk edin, tâğuttan kaçının.' diye bir peygamber gönderdik." (Nahl, 16/36)

Hz. Nûh yıllarca kavmini bu hakikate davet etti. Hz. Hûd, Hz. Sâlih, Hz. Şuayb ve diğer Resuller de aynı çağrıyı yineledi. Hz. İbrahim ise putperest toplumuna karşı yalnız başına durarak, göklerin ve yerin Rabbi olan Allah'a kulluğu ilan etti. Kur'an'ın anlattığı mücadelelerin ortak noktası, insanları yalnız Allah'a kulluğa çağırmalarıdır.

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de peygamberliğinin ilk gününden itibaren insanları şu söze davet etti:

"Lâ ilâhe illallah deyin ki kurtuluşa eresiniz."

Bu çağrı yalnızca bir söz söylemek değil; hayatı Allah'ın rızasına göre yaşama davetiydi. Nitekim Kur'an şöyle buyurur:

"De ki: Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi Allah içindir." (En'âm, 6/162)

Bu ayet, müminin sadece ibadetlerini değil, bütün hayatını Allah'a adaması gerektiğini bildirir.

Kur'an aynı zamanda adalet, emanet, doğruluk, merhamet ve kul hakkı gibi ahlaki ilkeleri de Allah'a kulluğun ayrılmaz parçaları olarak sunar. Rabbimiz şöyle buyurur:

"Şüphesiz Allah adaleti, iyiliği ve akrabaya yardım etmeyi emreder; hayâsızlığı, fenalığı ve azgınlığı yasaklar." (Nahl, 16/90)

Dolayısıyla tevhid, yalnızca inanç esaslarından biri değil; insanın ahlakına, ailesine, ticaretine, komşuluğuna ve bütün davranışlarına yön veren bir hayat nizamıdır.

Hz. Âişe'ye (radıyallahu anhâ), Peygamber Efendimizin ahlakı sorulduğunda şöyle cevap vermiştir:

"Onun ahlakı Kur'an'dı." (Müslim)

Bu ifade, Kur'an'ın sadece okunan bir kitap değil, yaşanan bir rehber olduğunu göstermektedir.

Sahâbe nesli de tevhidi bu anlayışla yaşadı. Onlar Allah'a iman ederken aynı zamanda doğrulukta, fedakârlıkta, adalette ve kardeşlikte örnek oldular. Mekke'de baskılara sabrettiler, Medine'de ise adalet ve merhamet üzerine bir toplum inşa etmeye çalıştılar.

İmam Mâlik'in şu sözü, bu konuda sıkça hatırlatılır:

"Bu ümmetin sonunu, ancak ilk neslini ıslah eden şey ıslah eder."

Yani Kur'an'a ve sahih sünnete bağlılık, her çağda Müslümanlar için temel ölçüdür.

Tevhid, insanı yalnız Allah'a kul yapar; başka hiçbir varlığı ilahlaştırmamayı, hiçbir kula mutlak bağlılık göstermemeyi öğretir. Aynı zamanda insana büyük bir sorumluluk yükler:

Adaleti ayakta tutmak,

emanete riayet etmek,

zulümden kaçınmak,

doğruluktan ayrılmamak ve

Allah'ın razı olacağı bir hayat sürmeye gayret etmek.

Bugün de Müslüman’ın görevi,

Kur'an ve sahih sünnetin rehberliğinde imanını güçlendirmek,

ibadetlerini ihlasla yerine getirmek,

güzel ahlakı kuşanmak ve yaşadığı toplumda

adalet, merhamet ve doğruluğun yayılması için çalışmaktır.

Tevhid, ayrıştıran değil; Allah'a kullukta birleştiren,

insanı hem Rabbiyle hem de insanlarla ilişkilerinde sorumlu kılan büyük bir hakikattir.

Dua

Allah'ım!

Kalplerimizi tevhid üzere sabit kıl.

Bizleri Kur'an'a sımsıkı sarılan,

Resûlullah'ın sünnetini ihlasla yaşayan,

adaleti gözeten, güzel ahlakla örnek olan kullarından eyle.

Son nefesimizi "Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" ikrarıyla vermeyi bizlere nasip eyle. Âmin.

Ahmet YOLDAŞ