Diyarbakır gibi 12.000 yıllık medeniyet şehrinde insan bazı görüntülere bakınca utanıyor, üzülüyor ve ister istemez soruyor:

Bu şehri kimler temsil ediyor?

Şehre misafir olarak gelen koskoca bir Dışişleri Bakanı’nın ve Selçuk Mızraklı'nın karşısına , çıkarılan isimlere, kurulan ilişkilere ve verilen fotoğraf karelerine bakın: Sakızcı Memo, Xale Kemal ve daha nice isim…

Bunlar gerçekten Diyarbakır’ın kanaat önderleri ve temsilcileri mi?

Diyarbakır’ın siyasi ve toplumsal temsilinin ne hale geldiğini gösteren birer fotoğraf karesi mi?

Kimse yanlış anlamasın; mesele insanların şahsına hakaret etmek değil.

 Mesele, temsil makamlarının ciddiyetidir.

Bir insanın toplumda değeri olabilir.

Birilerini sürekli protokolün önüne çıkarıp “Diyarbakır’ın değeri” diye pazarlarsanız, şehrin gerçek değerlerini gölgede bırakırsınız.

Bir şehrin iki türlü değeri vardır: Takdir edilenler ve takip edilenler.

Bugün Diyarbakır’da takip edilenlerin, takdir edilmesi gerekenlerin önüne geçtiğini görüyoruz.

Vahimi, bazı basın kuruluşları bunu bilerek veya bilmeyerek büyütüyor.

Aynı isimleri sürekli parlatıyor, aynı çevreleri sürekli görünür kılıyor.

Eleştiri geldiğinde “Ama bunlar da bu şehrin değerleri” deniliyor.

Peki öyleyse soralım:

Bir şehrin değeri, kıymeti devlet adamlarıyla kaç fotoğraf çektirdiğiyle mi ölçülür?

Selçuk Mızraklı cezaevinden çıktıktan sonra kendisiyle görüşen, Amedspor kongresinde söz alan bazı isimlerin bugün Ulu Camii önünde Dışişleri Bakanı’yla aynı karede yer alması ayrıca sorgulanmalıdır.

 Bu tesadüf müdür, bir tercih midir, yoksa Diyarbakır’daki yeni temsil düzeninin göstergesi midir?

Diyarbakır’ın milletvekilleri, mütevelli heyetleri, sivil toplum kuruluşları, basını bu fotoğrafa bakıp kendilerine ayna tutmalıdır.

Diyarbakır; ciğer, kadayıf ve protokol fotoğraflarından ibaret değildir.

Bu şehir medeniyetyle, âlimleriyle, sanatçılarıyla, bilim insanlarıyla, tarihiyle  büyüktür.

Eskiden insanlar toplumda hak ettikleri kadar yer görürdü.

Bugün ise bazıları kendilerine hak ettiklerinden çok daha büyük bir yer açmanın peşinde.

Acısı şu:

Diyarbakır küçülmedi; Diyarbakır’ı temsil ettiğini söyleyenlerin ölçüsü küçüldü.

Bu yüzden artık soruyu yüksek sesle sormanın zamanı geldi:

-Bu şehir gerçekten böyle mi temsil edilmek isteniyor, yoksa Diyarbakır bilinçli olarak mı itibarsızlaştırılıyor?