•       Anneler Günü,

   •       Babalar Günü,

   •       Öğretmenler Günü,

   •       Yaşlılar Günü…

İnsan; anne-babasını, öğretmenini, büyüklerini ve sevdiklerini yalnızca yılda bir gün mü hatırlamalı?..

Elbette böyle günler; sevgiyi, saygıyı ve vefayı hatırlatması açısından güzel bir vesile olabilir. Ancak insanın hayatına yön veren, onu bugünlere getiren değerlere karşı sorumluluğu sadece bir güne sığdırılamaz. Çünkü anne-baba, öğretmen, dede-nine ve büyüklerimiz; bir gün değil, bir ömür hürmeti hak ederler.

Bir evlat düşünün… Dünyaya gözlerini açtığı ilk andan itibaren anne-babasının fedakârlığıyla büyür. Uykusuz geceler, bitmeyen emekler, edilen dualar, çekilen sıkıntılar… Bir annenin şefkati, bir babanın alın teri hangi güne sığabilir?.. İnsan, kendisi için ömrünü tüketen anne ve babasını yılda sadece bir gün hatırlarsa; bu gerçekten vefa olur mu?..

Aynı şekilde öğretmenler de yalnızca belirli günlerde hatırlanacak insanlar değildir. Onlar sadece bilgi veren kişiler değil; nice insanın hayatına yön veren, karakterine dokunan, yolunu aydınlatan gönül mimarlarıdır. İnsan bazen bir öğretmenin sözüyle ayağa kalkar, bir duasıyla hayata tutunur. Böyle kıymetli insanlar bir çiçekle, bir mesajla geçiştirilemez.

Bugün modern dünyanın dayattığı yaşam biçimi; maalesef insanı yalnızlaştıran, aile bağlarını zayıflatan bir hâle dönüşüyor. “Özgürlük” adı altında insanlar kendi ailelerinden uzaklaştırılıyor. Anne-baba artık hayatın merkezinden çıkarılıyor; ziyaretler, telefonlar, sevgiler belirli günlere indirgeniyor. Nice anne-baba, evlatlarının yolunu gözlüyor. Nice yaşlı insan, bir kapının açılmasını, bir hâl hatır sorulmasını bekliyor.

Oysa bizim medeniyetimizde aile; sadece aynı soyadı taşıyan insanlar topluluğu değildir. Aile; rahmettir, berekettir, huzurdur. Büyüklerin duası evin bereketi, küçüklerin tebessümü ise o yuvanın neşesidir. Bizim kültürümüzde anne-babanın rızası Allah’ın rızasına vesiledir. Büyüklerin eli yalnız bayramda değil, her fırsatta öpülür. Çünkü vefa; takvim yapraklarına bağlı değil, vicdana bağlıdır.

Bizler; edebini, adabını, ahlâkını, merhametini ve adaletini İslam’dan alan bir medeniyetin mensuplarıyız. Bizi ayakta tutan değerler; sevgi, saygı, hürmet ve vefadır. Eğer bu değerleri kaybedersek; teknoloji ilerlese de, şehirler büyüse de, insanlık eksik kalacaktır.

Ne mutlu anne-babasının duasını alanlara…

Ne mutlu büyüklerini yük değil, bereket görenlere…

Ne mutlu sevdiklerini sadece özel günlerde değil, her gün hatırlayanlara…

Rabbim bizleri; anne-babasına hürmet eden, akrabalık bağlarını koruyan, büyüğünü sayıp küçüğünü seven kullarından eylesin. Kalplerimize merhamet, dilimize güzel söz, hayatımıza vefa nasip etsin.

Allah (c.c.); hayatta olan tüm anne, baba, dede, nine ve sevdiklerimize sağlık, huzur ve hayırlı ömürler nasip etsin.

Vefat edenlere rahmet, mağfiret ve cennet-i firdevs ihsan eylesin…

Hamdullah IŞIK / malabub@yaani.com