Vatandaş Yorgun, İdare Seyirci

Diyarbakır’da vatandaşın dili yanmış, artık konuşmaya mecali kalmamış. 
Bu yaz, Büyükşehir Belediyesi’nin ilaçlama hizmeti sınıfta kaldı. 
Geceleri sıcaktan kaçıp parklara sığınan halk, gündüz yorgunluğunu ve sıcaklığını üzerinden atmak isterken bin pişman oluyor. 
Çünkü parkların hali içler acısı; temizlik yok, bakım yok, sivrisinek ise baş tacı olmuş. 
Parklar, adeta kan emicilerin istilasına uğramış durumda.

Düşünün… 
Yaşlısı, genci, çocuğu evde sıcaktan bunalmış, gece serinlik umuduyla kendini dışarı atıyor. Ama dışarıda da başka bir çile var: sivrisinek ordusu. 
Bu mudur hizmet? 
Bu mudur belediyecilik?

Bir diğer yara ise hayvan pazarı. 
İki aya yakın zamandır hayvan pazarı kapalı. 
Alışveriş yapan da, hayvanını satmaya çalışan da dertli. 
Bu pazar, bu borsa kapalı olunca bu insanlar neyle geçinecek? 
Kime satış yapacak? 
Kendi memleketinde adeta dilenci durumuna düşmüş insanlar var. İki ay iş yapmayan bir esnafın hali bellidir; iflas eder, sadakaya muhtaç olur. 

Hastalık bahanesiyle pazar kapatmak çözüm değil! 

Bu, binlerce insanın ekmek kapısına kilit vurmak demektir.

Su kesintileri de bitmedi. Defalarca dile getirdik, söyledik, yazdık. Ama hâlâ mahallelerde su kesiliyor. 
İnsanlar nasıl temizlik yapacak? Çocuklarını nasıl yıkayacak? 
Çamaşırlarını nasıl yıkasın? 
Temizlik olmayınca hastalık yayılır.

 Diyarbakır, Dicle Nehri’nin kıyısında bir şehir. Su ayağımızın dibinde, ama musluklarımızda yok. Bu nasıl bir yönetim anlayışıdır? 

Bu, ehil ve liyakat sahibi insanların idarede olmadığının en açık göstergesidir.

Sağlık İl Müdürlüğü değişti ama dertler aynı. Makamlara getirilenlerin çoğu liyakat sahibi değil. Kurum içinde bir yazı haftalarca masalarda bekliyor, çünkü yönetenler yazının cevabı nasıl yazılır, onu bile bilmiyor. Böyle bir ortamda sağlık nasıl gelişecek? Gelişmez!..

Geçen gün “Diyarbakır’da yabancı olduk” başlıklı bir yazı yazdık. 

Nihayet uzun yıllardan sonra Et ve Süt Kurumu’na Diyarbakırlı bir müdür atandı. Ama bu yeterli değil. Diğer kurumlarda da Diyarbakırlılar görev almalı. İster partili olsun ister olmasın, ehil olan her Diyarbakırlı bu şehre hizmet için getirilmelidir.

Diyarbakır, terör olayları yüzünden yıllarca geride kaldı. Şimdi hizmete susamış durumda. 

Biz Diyarbakırlılar olarak, bu şehri ayağa kaldıracak insanların göreve gelmesini istiyoruz.

 Bu şehir, kendi insanının elinde yükselecek.