Konuya nasıl gireceğimizi biz de şaşırdık. 

Bugün size Diyarbakır’dan bahsedeceğiz. 

İçimizde bir “ah” var; ne oldu bu şehre? 

Diyarbakır bu değildi. 

Diyarbakır, âriflerin, zâhitlerin, şâirlerin, hayânın ve vicdanın sesi, bir başkentti. 

Dünyanın dört bir yanından insanlar gelirdi, bu şehre, sadece bu değerleri görmek için.

Diyarbakır öylesine kutsaldı ki, şehre giren ayakkabılarını çıkarır, saygıyla adımını atardı.

 Peki şimdi ne oldu? 

Ne gelen var, ne soran var!..

Günümüzde Diyarbakır’a gelen turistler bir daha gelemiyor. 

Örneğin bir bardak reyhan şerbeti tam yüz Türk lirası. 

Bu fahiş fiyatı sorgulayan yok, ceza kesen yok.

 Diyarbakır’ı yönetenler nerede? 

Niye hesap sorulmuyor?

 Böyle şartlarda turist nasıl gelir?

Büyükşehir Belediyesi ne zaman bu fırsatçılara müdahale edecek?

 Defterdarlık bu fiyatlarla satanları kontrol etti mi, ceza kesti mi? 

Ticaret İl Müdürlüğü gereken denetimleri yaptı mı? 

Sadece iş yerleri değil, seyyar satıcılar da dahil.

Diyarbakırlı ise kendi şehrinde yabancılaştı.

 Eskiden herkes bir yerde utanırdı; parkta, sokakta, toplu taşıma araçlarında… Şimdi ise herkes istediğini yapıyor, hiç

 kimse "Dur!.." demiyor. 

Biz,  bu kadar hayasızlaştık mı? 

Hele ki aileler…

 Parklara gidemiyorlar, toplu taşıma kullanamıyorlar, evlerinde yapamadıklarını kamuya açık yerlerde yapıyorlar. Bu şehre ahlak polisi gerek.

Yerel yönetimler asıl görevlerini bırakmış, halkı sürekli yolda engelliyor. 

Kadın cinayetlerini bahane ederek aileleri parçalamaya çalışıyorlar.

 En çok kadınları ezen zihniyet bu. 

Türkiye’de bir araştırma yapsalar, hangi zihniyet birinci çıkar?

Diyarbakır sokaklarında farklı tipler dolaşıyor; içki, fuhuş, gayr-ı ahlâkî durumlar...

Kim durduracak bunları? 

Gece düğün salonlarında çıkan gürültüler halkı rahatsız ediyor; siteler içinde havai fişekler, sonuna kadar açılmış müzikler…

 Emniyet sessiz kalıyor, bu da onları cesaretlendiriyor.

Diyarbakır’a kanun ve yasa yok mu?

 Güvenlikten sorumlu kişiler işlerini bırakmış, karatecilik ve stadyum çimlerini kontrol işleriyle uğraşıyor. 

 İstanbul Valiliği, halkın güvenliği için belli saatlerden sonra düğünlerde önlem alıyor.

 Bizim İstanbul’dan ne eksik? 

Neden Diyarbakır Valiliği önlem ve yasaklar getiremiyor? 

Kanun ve yasa var, uygulanması eksik.

Diyarbakır, yılların mirasını kaybediyor. 

Ah Diyarbakır!..

O eski saygınlığını, o eski ahlâkını, o eski huzurunu ne zaman geri kazanacak?