Yıllardır zihnimde yankılanan bir hakikati bugün açıkça kaleme almak istiyorum:
 -Müslümanlar için her gün Aşure, her gün Kerbela. 

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v)’in vefatından bu yana ümmet bir türlü gerçek anlamda birlik ve beraberliği tesis edemedi.

Bakınız tarih boyunca nerede bir Müslüman coğrafya varsa, orada akan kan dinmedi.

 Nerede bir İslam beldesi varsa, orada acı, orada işgal, orada zulüm eksik olmadı. 

Neden mi?

Biz, Hz. Peygamberin bizlere emanet bıraktığı mirası terk ettik. 

Onun yolunu, onun sünnetini, onun bize çizdiği hayat rehberini unuttuk. 

Onun yerine, Batı’nın, küfrün, zulmün sistemlerine sahip çıktık.

Allah (c.c), Kur’an-ı Kerim’de açıkça buyuruyor:
“Eğer siz benim yolumdan saparsanız, üzerinize zalim bir kavmi musallat ederim; ta ki kendinize gelinceye kadar.”

İşte bugün yaşadıklarımız bunun apaçık ispatıdır.

 Gazze’de yaşananlar Kerbela’nın bir başka yüzüdür. 

Hz. Hüseyin susuz bırakıldı, Gazze’de çocuklarımız açlığa mahkûm. 

Hz. Hasan’ın teslimiyeti yok sayıldı, bugün ise teslimiyet değil, ihaneti yaşıyoruz. 

O gün Yezid vardı, bugün onun torunları zalimce ve sistemli bir şekilde Müslüman kanı döküyor.

Ve en acı olan ne biliyor musunuz?

Sadece kâfirler değil, Müslümanlar da seyrediyor! 

Bu vahşeti ekran başında sessizce izliyoruz. 

Kimi alışverişine devam ediyor, kimi bayram tatilini planlıyor, kimi sosyal medyada tepkisini “story” ile gösterip geçiyor. 

Çocuklar ölmeye devam ediyor! 

Kadınlar ağlıyor, erkekler çaresizce toprak altına evlatlarını defnediyor.

Orta çağın zulmü dediğimiz vahşet,  bugün modern çağın ekranlarından izletiliyor.

 Yahudiler bir olmuş, akıttıkları kanla yeni Kerbelalar kuruyorlar. 

En acı olanı da şu: 

Onlara Müslümanlardan destek geliyor. 

İçimizdeki hainler, çıkar ve koltuk uğruna zalimlerle el birliği yapıyor.

Evet, Kerbelalar bitmedi.

Kerbelalar hâlâ devam ediyor.

Biz ne zaman ki Hz. Peygamberin mirasına sahip çıkarız, ne zaman ki onun yolunu gerçekten takip ederiz, işte o zaman bu esaret sona erecek. Kerbelalar bitecek.  

Ümmet, peygamberinin izinden gittiğinde asla zillete düşmez, asla yenilmez!

Bugün cuma… 

Duaların arşa yükseldiği mübarek bir gün. 

Gelin, bu cuma kendimize dönelim. Kalbimize, vicdanımıza, inancımıza bakalım. 

Soralım: 

Biz kimin safındayız? 

Hüseyin’in mi, Yezid’in mi?

Cumanız mübarek olsun.
Rabbim bizleri birliğe, dirliğe ve hak yolda sebat etmeye muvaffak eylesin.