Diyarbakır’da Gençler Yer İçin Kuyrukta, Yetkililer Sessiz...

Diyarbakır’da her sabah utanç verici bir manzara yaşanıyor. Gün daha doğmadan yüzlerce genç uzun kuyruklar oluşturuyor. 

Bu bir indirim kuyruğu değil, bu bir iş başvurusu kuyruğu da değil. 

Bu, üniversiteye hazırlanan gençlerin kütüphanede oturacak bir sandalye bulabilmek için beklediği kuyruk.

Evet, yanlış duymadınız. 2 milyonu aşan nüfusa sahip bir büyükşehirde gençler ders çalışacak yer bulamadığı için sabahın köründe sıraya giriyor. 

Peki bu tabloyu Diyarbakır milletvekilleri görmüyor mu? Ya da Diyarbakır Valisi bu gerçeğin farkında değil mi?

Daha da vahimi, şehirde aktif olarak hizmet veren neredeyse tek bir halk kütüphanesi bulunuyor.

 Büyük umutlarla açılan Fuat Sezgin İl Halk Kütüphanesi ise bakım nedeniyle kapalı.

 Sonuç mu? 

Gençler kapı önlerinde bekliyor, saatlerce ayakta kalıyor, kimi zaman içeri bile giremiyor.

Öte yandan Kültür ve Turizm Bakanlığı her yıl “kültür” adı altında büyük bütçelerle festivaller düzenliyor. 

Kültür Yolu Festivali için milyonlar harcanıyor. Işıklar, sahneler, konserler… Peki ya o “kültürün” temel taşı olan kütüphaneler? Orada neden sessizlik var?

Sormak gerekiyor: Diyarbakır milletvekilleri bugüne kadar bu sorunu Meclis’e taşıdı mı? 

Kültür ve Turizm Bakanı’nın kapısını çalıp “Bu şehirde neden yeterli kütüphane yok?” diye sordu mu?

 İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü bu yetersizliğin hesabını verdi mi?

Diyarbakır’ın gençleri çok şey istemiyor. Lüks değil, ayrıcalık değil… Sadece sessiz bir masa, bir sandalye ve ders çalışabilecekleri bir ortam istiyorlar. Ama görünen o ki bu bile fazla görülüyor.

Bir büyükşehir düşünün; parkları var, millet bahçeleri var ama içinde kütüphane yok. 

Bir şehir düşünün; gençleri okumak istiyor ama devlet onların önüne kapı açmak yerine kapı önünde kuyruk oluşturuyor.

Bu tablo bir eksiklik değil, açık bir ihmâldir.

Artık kimse bu gerçeği görmezden gelemez.

 Diyarbakır gibi büyük bir şehirde her merkez ilçeye en az bir halk kütüphanesi açılmak zorundadır. 

Bu bir lütuf değil, bir sorumluluktur.

Çünkü bu kuyruk sadece bir sıra değil…

Bu kuyruk, ihmal edilen bir geleceğin fotoğrafıdır.