Gazze… 

Her taşının altında çocuk çığlıkları, her sokağında kadın feryatları… 

İsrail’in bitmeyen zulmü, bitmek tükenmek bilmeyen vahşeti sürerken, dünya üç maymunu oynuyor. 

Ne insan hakları savunucularının sesi çıkıyor ne de “özgürlük” naraları atan küresel kurumların. 

Sahi, neden sessizler?

 Tatlı su levrekleri gibi sakin, sessiz, donuk… 

Sebep ne? 

Fonların kesilmemesi mi, yoksa zulmün haklılığına içten içe bir mutabakat mı var?

Bugünlerde bir ülke var ki; ne Arap ne Müslüman… Ama insanlık dersi veriyor. 

Güney Afrika Cumhuriyeti… 

Siyonist İsrail’in zulmüne tahammül edemedi, çıkıp uluslararası mahkemeye başvurdu. 

Zulmü yargılatmak, soykırımı dünyaya ilan etmek için ilk adımı attı. Utandık mı?

 Hayır, aksine, Müslüman halklar hâlâ ayakta uyuyor. 

Uyandıracak zil bile duyulmaz oldu. 

Uykunun en derinindeyiz…

Arap ülkeleri susuyor. İslam ülkelerinin yöneticileri sanki dilsiz. Konuşsalar da eyleme dönüşen hiçbir şey yok.

 İsrail ekonomisi, hâlâ İslam ülkelerinden aldığı destekle ayakta. 

Boykot halktan geliyor, yönetimler İsrail ile ticaret yapmaya devam ediyor.

 Bu, zalimin eline para, kurşun, bomba tutuşturmaktan başka ne?

İspanya’da halk sokakta, İsrail’e karşı dimdik duruyor. 

Peki biz? 

Türkiye ve diğer İslam ülkeleri?

 Liderler çıkıp birkaç nutuk attıktan sonra koltuklarına geri döndü.

 Ne bir yaptırım, ne bir ambargo… 

Boş sözlerle zaman geçerken Gazze toprağa çocuklarını gömüyor.

Yahudi meselesini konuşmaya dahi korkuyoruz artık.

Gerçeği söylemek gerek: Yahudi inancı içinde, kendilerinden olmayanı köle görmek, öldürmeyi kutsamak var.

 Yaptıklarıyla lanetli kavim olduklarını daha nasıl ispat etsinler? 

Çoluk çocuk, kadın, yaşlı demeden ölüm yağdırıyorlar. 

Bu mudur ilahî öğreti?

Sahi Vatikan neden susuyor? 

Papa neden tek kelime etmiyor? 

Avrupa neden ölü taklidi yapıyor?

 Bosna’da, Arnavutluk’ta aynı tiyatroyu izledik.

 Bugün bir başka perdede, başka bir sahnede aynı oyun oynanıyor. 

Hepsi sahnede, figüranlar değişiyor ama zulüm hep aynı.

Amerika, Fransa, Almanya, Belçika… Hep aynı senaryonun oyuncuları. 

Gazze kan ağlıyor, onlar İsrail’in meşru müdafaa yalanına sarılıyor.

 Unutmayalım ki; zalimin zulmü sonsuz değildir. 

Saltanatlar, saraylar, tanklar bir gün yere çakılır. Zulmün hükmü geçicidir.

Ve unutmayalım: Bazen bir zalim başka bir zalimi durdurur, bu da bizi o yeni zalime âşık etmesin. Zalim, zalimdir.

Ya Rab, nerede zulüm varsa bizi zalimlerden eyleme. 

Onlara yardım edenlerden, onların tarafında duranlardan eyleme bizi. 

Çünkü onların safında olmak, zulme rıza göstermektir.
Amin.