Sıcak, koku ve sivrisinek cehenneminde kim rahat yaşar?

Bunu hiçbir yetkili vatandaşa sordu mu?

Bu yazı, vatandaşın hikâyesi...

Dicle nehri  mahzun Diyarbakır  halkı susuzluk,  Dicle nehrin  kenarında yaşayan köylüler kanalizasyon ve belediyeden ilgisizlikle boğuşuyor: “Bu mu demokrasi, bu mu hizmet?”

Diyarbakır’ın can damarı Dicle Nehri, artık ne serinletiyor ne de hayat veriyor. Nehrin kenarında yer alan köylerde yaşayan vatandaşlar, susuzluk, ağır koku, sivrisinek istilası ve belediyenin ilgisizliği nedeniyle adeta kabusu yaşıyor.

Köy sakinleri geceleri uyuyamaz, gündüzleri nefes alamaz hale geldi.

 Dicle’nin bir zamanlar coşkulu akan suları yerini suskunluğa ve kuraklığa bırakmış durumda.

 Vatandaş, yaz aylarında baraj kapaklarının günde en az bir kez açılarak bu köylerin su ihtiyacının karşılanmasını talep ediyor.

Dicle kenarındaki köylerin en büyük sorunlarından biri ise kanalizasyon.

 Yıllardır Dicle Nehri’ne karışan atıklar nedeniyle nehir suyu artık ne içilebilir ne de sulamada kullanılabilir halde.

 “Bu halk ne yaptı da bu cezayı çekiyor?” diye soran köylüler, yetkililerin sessizliğine isyan ediyor.

İslam dini suya ve insana değer veriyor ama Diyarbakır’da ne suya ne insana kıymet veriliyor.

 Evlerini haşerelerin bastığını belirten vatandaşlar, Serap Hanım ve diğer belediye yetkililerine seslenerek, “Ulaşamıyoruz! Sorunlarımızı kim çözecek?” diye soruyor.

“Siyaset zamanı değil, hizmet zamanıdır” diyen halk, belediye başkanlığının bir siyaset değil, hizmet makamı olduğunu hatırlatıyor.

 Seçim zamanı halkın oyuyla göreve gelenlerin, şimdi halkı yalnız bıraktığı yönünde ağır eleştiriler var.

Diyarbakır, Ahmed Arif’in şehri, Mezopotamya’nın incisi… 

Ancak bugün tarihinin en mahzun ve en özgün yalnızlığını yaşıyor.

 Halk, yazın kavurucu sıcağında evlerine hapsolmuş, pencere bile açamaz durumda.

 Balkonlarında oturamıyorlar, çocuklarını dışarı çıkaramıyorlar.

“Nerede eş başkanlar ?”
 diye soran vatandaş, yöneticilerin serin ofislerde, klimalı ortamlarda oturduklarını ancak Diyarbakır halkının cehennemle baş başa bırakıldığını söylüyor.

 “Bu mu sizin demokrasiniz, bu mu adaletiniz?” sorusu halkın dilinden düşmüyor.

Ayrıca tarihi On Gözlü Köprü’nün çevresi de kontrolsüzce işgal edilmiş durumda. 

Turizm merkezi olması gereken bu alanlarda düzensizlik ve ilgisizlik hâkim.

 “Kim getirdi bu insanları buraya, kim sahip çıkıyor?” diyen yurttaşlar, belediyenin bu alanlarda da sessiz kalmasına tepkili.

Diyarbakır halkı artık çözüm istiyor. 

Seçtikleri yöneticilerin sokaklarına, evlerine, nehirlerine sahip çıkmalarını bekliyor.

 Çünkü bu şehir, bu halk bu ilgisizliği hak etmiyor.