Güneydoğu Güncel Gazetesi'ndeki köşemizde uzun zamandır Diyarbakır'ın en yakıcı meselelerinden biri olan konut ve kira krizini gündeme taşıyor, bu konuda başta Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi eş başkanları olmak üzere ilgili kurumlara çağrılarda bulunuyoruz. Çünkü bugün Diyarbakır'da dar gelirli vatandaşın en büyük imtihanı, başını sokacak bir ev bulabilmek ve bulduğu evin kirasını ödeyebilmektir.

Ne var ki, bugüne kadar yaptığımız tüm çağrılara rağmen Büyükşehir Belediyesi eş başkanlarından kamuoyunun beklentisini karşılayacak, sorunun çözümüne dair umut verecek tek bir açıklama dahi gelmemiştir. Oysa diğer kurumlara yönelttiğimiz eleştiriler çoğu zaman aynı gün karşılık bulurken, Büyükşehir Belediyesinin bu konudaki sessizliği dikkat çekici olduğu kadar düşündürücüdür.

Sessizlik bazen bir tercih, bazen de cevapsız bırakılan soruların büyümesine neden olur. Diyarbakır halkı bugün şu soruların cevabını hak etmektedir:

Yaklaşık iki yıl önce kamuoyuna kapsamlı bir imar çalışması yapılacağı yönünde verilen söz neden hâlâ yerine getirilmemiştir? Bu çalışmalar hangi aşamadadır? Eğer bir engel varsa, bu engel neden şeffaf bir şekilde vatandaşla paylaşılmamaktadır?

Daha da önemlisi, kamuoyunda sıkça dile getirilen iddialar ve farklı değerlendirmeler neden net bir açıklamayla aydınlatılmamaktadır? Bilgi verilmediği sürece dedikodular büyür, belediye eş başkanlarına olan güven azalır ve vatandaşın partiye olan inancı zarar görür. Şeffaf yönetimin temel ilkesi ise susmak değil, hesap vermektir.

Bugün Diyarbakır'da kira fiyatları birçok ailenin gelirini aşmış durumda. Gençler evlenemiyor, memurlar tayin istemekten çekiniyor, öğrenciler barınma sıkıntısı yaşıyor. Dar gelirli aileler ise her ay ev sahibi ile geçim arasında sıkışıp kalıyor. Bu tablo artık sadece ekonomik bir mesele değil, aynı zamanda sosyal bir krizdir.

Şehirlerin geleceği günü kurtaran uygulamalarla değil, cesur ve vizyoner şehircilik politikalarıyla inşa edilir. Planlı imar alanlarının artırılması, yeni konut üretiminin önünün açılması ve arsa arzının genişletilmesi, konut ve kira krizinin çözümünde en önemli adımlardan biridir. Bu konuda yerel yönetimlerin sorumluluğu görmezden gelinemez.

Bu yazı herhangi bir kurumu yıpratmak için değil, Diyarbakır'ın geleceği adına bir vicdan çağrısıdır. Çünkü eleştiri, düşmanlık değil; eksiklerin giderilmesi için yapılan samimi bir uyarıdır.

Diyarbakır halkı artık sessizlik değil, çözüm bekliyor.

Verilen sözlerin tutulmasını, imar çalışmalarının hangi aşamada olduğunun şeffaf biçimde açıklanmasını ve konut krizine yönelik somut bir yol haritasının kamuoyuyla paylaşılmasını istiyor.

Unutulmamalıdır ki; vatandaşın cevapsız bırakılan her sorusu, partiye duyulan güveni biraz daha zayıflatır. Oysa güçlü şehirler, güçlü iletişimle ve hesap verebilen yönetim anlayışıyla inşa edilir.