Dün Mavi Marmara… Bugün SUMUD…

İsimler değişiyor. Gemiler değişiyor. Ama değişmeyen bir gerçek var:

Gazze’ye ulaşmaya çalışan vicdan, her seferinde engellenmek isteniyor.

Gazze’ye insani yardım ulaştırmak amacıyla yola çıkan Küresel SUMUD Filosu’na yönelik saldırı; artık yalnızca bir güvenlik meselesi değil, açık biçimde insanlığın vicdanına verilmiş bir gözdağıdır. Uluslararası sularda gerçekleştirilen müdahaleler, aktivistlerin alıkonulması, teknelerle irtibatın kesilmesi ve yardım girişimlerinin engellenmesi; tüm dünyanın gözleri önünde yaşandı.

Dışişleri Bakanlığı’nın bu saldırıyı “korsanlık eylemi” olarak tanımlaması bile yaşanan tablonun ne kadar ağır olduğunu ortaya koymaktadır. Çünkü mesele artık yalnızca diplomatik kriz değildir; mesele, aç bırakılan bir halkın yardım alma hakkının engellenmesidir.

Diyarbakır’da yapılan basın açıklamaları ise bu sessizliğe karşı yükselen vicdanın sesi oldu.

Sur’da, Ulu Cami önünde ve Hz. Süleyman Yerleşkesi’nde toplanan insanlar yalnızca bir protesto gerçekleştirmedi; aslında dünyanın kaybetmeye başladığı insanlığı hatırlattı. Yapılan açıklamalarda “SUMUD ve Gazze yalnız değildir” mesajı öne çıkarken, saldırının uluslararası hukuku hiçe saydığı vurgulandı.

Bu açıklamalarda özellikle dikkat çeken bir gerçek vardı:

Gazze’de insanlar bombalarla ölürken, dünyanın önemli bir kısmı hâlâ diplomatik cümlelerin arkasına saklanıyor.

Oysa mesele artık siyasi kampların meselesi değildir. Mesele insanlık meselesidir.

Çünkü açlığın ideolojisi olmaz. Çünkü bir çocuğun enkaz altında kalmasının siyasi görüşü olmaz. Çünkü yardım gemilerine yapılan saldırılar, yalnızca aktivistleri değil; vicdanı hedef alır.

SUMUD’un anlamı da tam olarak budur.

“Direniş…” “Kararlılık…” “Boyun eğmeme…”

Bu filo yalnızca yardım taşımıyor. Aslında dünyanın susturulmak istenen vicdanını taşıyor.

Diyarbakır’daki açıklamalarda da özellikle Gazze’deki ablukanın artık bir insanlık krizine dönüştüğü ifade edildi. Yardım koridorlarının kapatılması, insani yardımların engellenmesi ve sivillerin sistematik biçimde mağdur edilmesi karşısında uluslararası toplumun sessizliği eleştirildi.

Bugün dünyanın dört bir yanında insanlar neden SUMUD’u konuşuyor biliyor musunuz?

Çünkü insanlar artık şunu görüyor: Gazze sadece bir şehir değildir. Gazze, insanlığın turnusol kâğıdıdır.

Kimileri için bu sadece bir dış politika başlığı olabilir. Ama vicdan sahibi insanlar için mesele çok daha büyüktür.

Çünkü bir gemi düşünün: İçinde silah yok. Asker yok. Savaş planı yok.

Sadece ilaç var. Sadece yardım var. Sadece insanlık var.

Ve tam da bu yüzden hedef oluyor.

Diyarbakır’dan yükselen tepkinin önemli tarafı da budur. Bu şehir acıyı bilen bir şehir olduğu için, mazlumun çığlığını daha hızlı duyuyor.

Bugün SUMUD’a sahip çıkmak; yalnızca bir filoya sahip çıkmak değildir. Bu, insan kalabilme mücadelesine sahip çıkmaktır.

Belki gemiler durdurulabilir… Belki aktivistler alıkonulabilir… Belki yardım koridorları kapatılabilir…

Ama bilinmelidir ki; Gazze’ye ulaşmaya çalışan her vicdan, tarihe bir not düşmektedir.

Çünkü bazı gemiler limana değil, insanlığın hafızasına yürür.

Ve artık SUMUD yalnızca bir filo değildir; Sessiz kalmayan insanların ortak adıdır.

Selâm ve Sevgilerimle...

Mehmet Karakaş 

mkarakas112@gmail.com