Gazze yanıyor, yürekler sızlıyor. 

20 aydan fazladır abluka altında tutulan, elektriği, suyu, gıdası kesilen, bombalanan bir halk… 

Ve dünya, tiyatro izler gibi seyrediyor bu vahşeti. 

İsrail’in saldırıları hız kesmeden sürüyor.

 ABD başkanı ise milyarlarca dolarlık yardımları İsrail’e akıtarak, bu saldırıların daha da yoğunlaşmasına katkı sağlıyor. 

Üstelik kendisini “Müslüman” diye tanımlayan ülkeler, sadece izliyor. 

Ne bir adım ne bir duruş, sadece utanç verici bir sessizlik…

Gazze direniyor!..

Ablukaya rağmen, yokluklara rağmen, ölüme rağmen…

 Ve şimdi direniş kervanı yola çıktı. Evet, belki geç kalındı, hiç başlamamaktan iyidir. 

Bu sadece bir yardım seferberliği değil, bu bir vicdan hareketidir.

 Gazze’deki zulüm artık yalnızca Filistinlilerin değil, tüm insanlığın meselesidir. 

Zulüm, nerede ve kime yapılırsa yapılsın, karşısında dimdik durmak insan olmanın asgari gereğidir.

Bugün dünyanın herhangi bir yerinde, başka bir inanç grubuna ait bir bireye zarar geldiğinde kıyamet kopuyor.

 Diplomatik çağrılar, ekonomik yaptırımlar, medya kampanyaları ardı ardına devreye giriyor. 

Çocukları paramparça edilen, evleri başlarına yıkılan, açlığa mahkûm edilen Müslümanlara sıra gelince dünya sessizliğe gömülüyor. 

Bu sessizlik, insanlık için kara bir lekedir.

Direniş kervanı, sadece birkaç yüzbin kişiyle sınırlı kalmamalı. 

Bu yürüyüşe milyonlar katılmalı. 

Bu yürüyüşe ilk önce devlet başkanları öncülük etmeli. 

Halk ayakta ama devletler rüyada!...

Ne hazin bir tezat…

Birleşmiş Milletler ise göstermelik açıklamalarla yetiniyor. 

Bazen zulmü perdelemek için “önleyici tedbir” adı altında İsrail’e kılıf bile uydurabiliyor. 

Söz konusu olan Müslümanlar olduğunda ne yazık ki dünya kör, sağır ve dilsiz kesiliyor.

Bugün bütün İslam âlimleri birlik olup Refah Sınır Kapısı’na yürüyüş yapsa, camilerde, evlerde, çarşılarda herkes hep birlikte bu zulmü haykırsa, inanın çok şey değişir. 

Bu sorumluluğu ne yöneticiler (ümerâ) ne de din büyükleri (ulemâ) gerektiği gibi omuzlamıyor. 

Oysa biz biliyoruz ki: Birlikten kuvvet doğar, tek ses bin duvara çarpar.

Gazze bir sınavdır.

 Vicdanların, inançların, insanlığın sınavı… 

Ve bu sınavda kimse “Ben görmedim, duymadım, bilmiyordum” diyemez.

 Ebabil kuşlarının gelmesi yakın belki… 

Ama önce biz, kendi vicdanlarımızı harekete geçirmeliyiz. 

Yoksa o kuşlar bile bizi ıskalar.