Netanyahu yine konuşmuş…

Bu defa hedefinde Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan ve Türkiye var. Diyor ki Türkiye, İsrail’e karşı “saldırganlığını Suriye’ye taşımaya çalışıyor” ve buna “göz yummayacaklarmış.”

Şimdi ben Netanyahu’ya birkaç soru sormak istiyorum:

Sen kimsin de Türkiye’nin ne yapıp ne yapmayacağına karar veriyorsun?

Suriye senin babanın çiftliği mi?

Ortadoğu senin istediğin gibi şekillendireceğin bir bölge mi?

Türkiye’nin kendi sınır güvenliğiyle, Suriye’nin toprak bütünlüğüyle ve bölgedeki gelişmelerle ilgili politikalarını belirlemek için Tel Aviv’den izin mi alması gerekiyor?

Allah aşkına, biraz kendinize gelin!

İsrail yıllardır Suriye’ye istediği zaman hava saldırısı düzenliyor. İstediği hedefi vuruyor, istediği bölgeye müdahale ediyor, sonra da çıkıp Türkiye’nin Suriye’deki politikalarına “göz yummayız” diyor.

Pes doğrusu!

Kendi yaptığını başkasına yakıştırmakta gerçekten üzerinize yok.

Türkiye’nin Suriye’deki politikalarını eleştirebilirsiniz. Ben de hükümetin bazı politikalarını eleştiriyorum, bazılarını destekliyorum. Bu ayrı mesele.

Ama Türkiye Cumhuriyeti’ne dışarıdan parmak sallanmasına, “bunu yapamazsınız, şuna göz yummayız” denmesine itiraz ederim.

Çünkü Türkiye, İsrail’in izin vereceği kadar güçlü bir devlet değildir.

Türkiye’nin Suriye meselesinde öncelikle kendi güvenliğini düşünmesi kadar doğal bir şey olamaz. Sınırımızın hemen dibinde terör örgütlerinin yapılanmasını, yeni çatışma alanlarının oluşmasını veya bölgenin başka güçlerin hesaplarına göre parçalanmasını elbette istemeyiz.

Üstelik Türkiye’nin söylediği şey çok açık:

Suriye’nin toprak bütünlüğü korunmalı.

Peki İsrail ne yapıyor?

Kendi güvenliği için Suriye’ye müdahale ediyor.

Sonra Türkiye kendi güvenliğini düşündüğünde bunu “saldırganlık” olarak nitelendiriyor.

Buna kargalar bile güler!

Burada mesele sadece Netanyahu’nun Erdoğan’a söylediği birkaç söz değildir.

Bence asıl mesele şudur:

İsrail, Türkiye’nin bölgede güçlü ve etkili bir aktör olmasından rahatsızdır.

Çünkü güçlü bir Türkiye, Ortadoğu’da herkesin istediği gibi at koşturmasını zorlaştırır.

Türkiye’nin bölgedeki gelişmeleri seyreden, kendisine ne söylenirse onu yapan bir ülke olmasını isteyenler varsa boşuna beklemesinler.

Bizim tarihimizde başkasının çizdiği sınırların içine hapsolmak yoktur.

Ben hükümetin her yaptığı doğrudur demiyorum.

Yanlış gördüğüm yerde yanlış derim.

Eksik gördüğüm yerde eleştiririm.

Ama Türkiye’nin milli güvenliği söz konusu olduğunda başka devletlerin tehdit diline de boyun eğmem.

Hele İsrail’in çıkıp Türkiye’ye “göz yummayız” demesini hiç kabul etmem.

Sen önce kendi yaptıklarının hesabını ver Netanyahu!

Gazze’de yaşananları dünya unutmadı.

Bölgedeki saldırıları, işgalleri ve askeri müdahaleleri dünya görüyor.

Bütün bunların üzerine çıkıp Türkiye’ye “saldırganlık” dersi vermeye kalkmak, gerçekten siyasi hafızayla dalga geçmektir.

Türkiye’ye kimsenin kavga et demesine gerek yok.

Biz savaş istemeyiz.

Bölgede yeni bir ateşin yanmasını da istemeyiz.

Ama barış istemek başka, tehdit karşısında susmak başkadır.

Türkiye barıştan yanadır ama boyun eğmekten yana değildir.

Netanyahu bunu iyi anlamalı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı beğenirsiniz, beğenmezsiniz.

Hükümeti desteklersiniz, desteklemezsiniz.

Ama Türkiye Cumhuriyeti’nin milli meselelerinde dışarıdan gelen “göz yummayız” tehditlerine karşı millet olarak ortak bir duruş göstermemiz gerekir.

Çünkü mesele Erdoğan meselesi olmaktan çıkmıştır.

Mesele Türkiye’nin egemenliği ve kendi kararlarını kendisinin verebilmesidir.

Netanyahu’ya son sözüm şudur:

Türkiye’ye emir verecek makam Tel Aviv değildir.

Suriye’nin geleceğini de İsrail’in kırmızı çizgileri belirlemeyecektir.

Türkiye kendi kararını kendi verir.

Ve kimse kusura bakmasın;

Türkiye’ye “göz yummayız” diye parmak sallayanlara bizim de söyleyecek sözümüz var.

Hüseyin Kamil Kadıoğlu

İrade Hareketi Genel Koordinatörü