Hayaller olmazsa insanlar yaşayamaz, hayatlarını rahat hale getirecek yeni buluşlar yapamaz; yeni ve yaşanabilir bir yerleşim yeri oluşturamaz! Aslında en büyük ve vazgeçilmez eşsiz projeler de hep insanoğlunun hayal dünyasından doğmaktadır. Hayaller insanın içindeki ümitten güç alırlar! Diyarbakır kentimizin doğal güzellikleri yönüyle yaşanabilir  ve insana neşe veren semti Dicle Vadisi’dir! Ancak ne yazık ki kenti yönetenlerin bugüne kadar dikkatlerini çekmemiş ki şu anki perişan durumdadır! Halk arasında bir hikaye anlatılır: Avrupalı bir gezgin Diyarbakır’a gelmiş ve etrafı incelerken şu tespiti yapmış: “Şehrinizde en güzel ve doğal güzellikleri yönüyle önde gelen semtinde gecekondular ve çarpık kentleşme yapılmış; doğal özellikleri yönüyle güzel olmayan yerlerinde ise modern yapılar yapılmış! Tarihte Dicle Vadisi’inde mesire yerleri, köşkler, gül bahçeleri, şehrin eğlence yerleri vardı. 4. Murat, Bağdat Seferi sırasında Kavs (Çarbağ) Köşkü’nde 6 ay misafir olarak kalmıştır. Mustafa Kemal Paşa da Sem’an (Gazi ) Köşkü’ nde kalmıştır. Demek ki geçmişte şehrin en güzel yerleri Dicle Vadisi’indeydi.

   Bugün ne yapmalı? Aşağıdaki şiirimde Dicle Vadisi Projesiyle ilgili neler yapılmalı ya da neler yapılabilirler ile ilgili duygu ve düşüncelerimi dile getirmeye çalıştım. İnşallah yetkililerce bu hayalimiz gerçek olur!

DİCLE’NİN İSTEĞİ                        

“Gömülsün vadim, mavi sulara!

Doysun Boğazı’m, karpuzlara!

Dökmeyeyim gözyaşı, dinleyin beni!

Bitirin, özlemim Dicle Vadisi Proje’mi!

Kansın Dicle Vadi’min yamaçları suya!

Turkuaz mavisi gerdanı dalsın uykuya!

Dicle Vadi’m, görsün mavi bir rüya!

Boyansın ipek saçları yeşil boyayla!

Yeşil gözlüyüm, çileli, inci dişliyim,

Berraktır suyum, Toroslar'dan inişliyim!

Sevdalı yetkili büyüklerim dinleyin!

Ne olursunuz, yeşil Vadi’mi üzmeyin!

Değmezse vadimin yanakları suya,

Sızlar, üzülürüm; kardeşlik bu mu ya!

Dayanamaz kardeşim gözyaşıma!

Dolsun vadim, su değsin boğazıma!           

Garip bir yolcuyum, gönlüm kırık!

Toroslar’ı aştım boğazımda hıçkırık!

Sevindirin, ne olur büyüklerim, artık!

Takın boğazıma bazalt bir gerdanlık!

Durdurun akışımı; yoruldum artık!

Uyuyayım, vadimin yamacı yastık! 

Dicle'yim, çileli ve aslan özlüyüm,

Kardan suyum ak, ceylan gözlüyüm!

İnci dişli, mavi gözlü Akdağlardanım!

Vadi’min öz be öz emziren annesiyim!

Tutun elimden, gidemem uzak diyarlara!

Dayanamam gurbette esen sert rüzgarlara!

Üzülürüm, Mısır’a satılan Yusuf gibi!

Yutulurum karanlık denizde Yunus gibi!

Ararım Selman gibi kurtuluşu, ilden ile!

Bulamam derman biliyorum arasam da nafile?

                        ***

Ağlatmaz seni ahu gözlüm, çakıl dişlim!

Bulunur bir babayiğit er geç çakır gözlüm!”

"Dolaşmayacaksın boş yere köşe bucak,

Dicle Vadisi, İstanbul Boğazı gibi olacak!"

"Hayat bulacak, bundan öte yeşil vadin,

Çığlık atacak sevinçten üzgün Vadi’n!"

"Dolaşacak, kayıklar mavi sularında, 

Yeniden balık satılacak Balıkçılarbaşı’ında!"

"Olta atılacak Fiskaya’dan balıklara!

Dolacak çay bahçeleri, şen insanlarla!"

"Dicle Vadisi’nin köprüsü olacak asma!

Yüzecek ördekler, kazlar ve martılarla!"

"Diyar-ı Bekir, çocuklaşacak neşeden,

İrem Bağı olacak Kavs Köşkü güllerden!"

"Dinlenecek Haristani, Çarbağ Köşkü’nde!

Derecek gençler mavi gülleri, Kıtırbil’de!"

Takın, gerdanımda parlasın uzun setim,

Göğsüme çarpan suyla dolsun göletim!

Kavuştur cesur yiğidim, beni kuğulara!

Ne olur, ağzımı eğdirme namert kullara!

Ey yetkili ve etkili sevdalı büyüklerim!

Gerçekleşirse saydığım isteklerim:

Kanatlanır sevinçten havalara uçarım!

Güzel olmaktır, benim asıl muradım!

Süzülsek de Vadi’mle Anadolu’dan,

Mavi yılan gibi, kıvrılsak ovalardan!

Dolansak da Şeyhmalan ve Harran’dan,

Seslensek de dünyaya Büyük Okyanus’tan!

Kavuşsak da Körfez’in yeşil sularına,                                                                

Baksak da uzun uzun su yosunlarına!

Turlasak da dünyayı; Anadolu’dur yuvamız,

Çıksak Kaf Dağı’na da, Diyarbakır’dır ocağımız!