Her gecenin ardından gün doğar, geceyi boğar; bu böyledir.

Karanlık, hayatın sırrıdır; bilinmez nice ahvâl, bu böyledir.

Derbeder için dertler yâr olur, gönül hâline sitem etmez; bu böyledir.

Biz hayatın labirentinde bocalarken, gece gündüzü örter; bu böyledir.

Her düşüşün ardında bir kalkış vardır,

Her yaranın içinde saklı bir ilaç vardır.

Bazen yol görünmez, adım atacak hâlin kalmaz,

Lakin görünmeyen yolların da bir sahibi vardır;

Bu böyledir.

Kimi zaman gökyüzü kararır, yıldızlar sırra çekilir,

İnsan kendi gölgesinde kaybolur, kendinden bile ürker.

Ne yana dönse duvar, ne yana baksa kapalı bir kapı…

Sonra bir yerden ince bir ışık süzülür,

Gönül yeniden “vardır” der;

Bu böyledir.

Her gecenin bir sabahı,

Her kışın bir baharı vardır.

Sabırla bekleyen gönülde

Bir gün mutlaka güller açar.

Bugün gözyaşı döken gözler,

Yarın şükürle dolar;

Bu böyledir.

Dert gelir, insanı kendine getirir,

Dünya büyür gözünde, insan küçülür.

Nice nimet içinde şükretmeyi unutanlar,

Bir imtihanla gerçeği görür.

Kimi dertten kaçar, kimi dertle olgunlaşır;

Çünkü bazı yaralar bedende değil, ruhta açılır;

Bu böyledir.

Derbeder gönül, derdini yük değil, yâr bilir,

Çünkü bilir ki her acının ardında bir hikmet gizlidir.

Bazen susmak duadır,

Bazen ağlamak arınmaktır,

Bazen kaybetmek, insanın kendini bulmasıdır;

Bu böyledir.

Biz hayat labirentinde yol ararken,

Akıl bir kapıya varır, gönül başka kapıyı gösterir.

Kimi zaman yanlış yollara saparız,

Kimi zaman kendi kurduğumuz duvarlara çarparız.

Fakat hakikat yolunu arayanın

Kayboluşu bile bir arayıştır;

Bu böyledir.

Her karanlık sonsuza kadar sürmez,

Her gece sabaha mahkûmdur.

Güneş doğmayı unutmaz,

Nur karanlığa küsmez.

Sen yeter ki umudunu kaybetme,

Çünkü rahmetin kapısı,

Kulun ummadığı yerden açılır;

Bu böyledir.

Nice insan vardır, yüzü gülerken içi ağlar,

Nice gönül vardır, susarken binlerce söz söyler.

Herkes kendi imtihanını taşır sırtında,

Kimse kimsenin gecesini tam olarak bilemez.

Bu yüzden hüküm vermeden önce merhamet et;

Belki de karşındaki,

Senin bilmediğin bir savaşın içindedir;

Bu böyledir.

Dünya bir konak, insan yolcu,

Ömür ise avuçtan kayan bir kumdur.

Bugün “benim” dediğin ne varsa

Yarın bir başkasının elinde durur.

Geriye ne mal kalır ne makam,

Geriye yalnız güzel bir iz kalır;

Bu böyledir.

Öyleyse ey gönül, karanlıktan korkma,

Geceyi de hayatın bir öğretisi bil.

Her kapanan kapıya isyan etme,

Belki ardında sana açılacak başka bir yol vardır.

Her gecenin koynunda bir sabah saklıdır,

Her suskunluğun içinde bir hikmet,

Her derdin içinde bir çağrı vardır;

Bu böyledir.

Ve unutma…

Gecenin en koyu anı,

Sabaha en yakın zamandır.

İnsan bazen tam bittiğini sandığı yerde yeniden başlar.

Kırıldığını sandığı yerden güçlenir,

Kaybettiğini sandığı yerde kendini bulur.

Çünkü hayat, görünenden ibaret değildir;

Kaderin yazdığı satırları

İnsan her zaman okuyamaz.

Kimi zaman bir kapı kapanır ki

Kul yanlış yoldan dönsün,

Kimi zaman bir yol uzar ki

Gönül sahibini bulsun.

Sen sabret,

Sen şükret,

Sen gönlünü karartma.

Gece ne kadar uzun olursa olsun

Güneş yine doğar.

Karanlık ne kadar koyu olursa olsun

Bir kandil yeter ona.

Çünkü Allah dilerse,

Gecenin içinden sabahı doğurur;

Gözyaşından duayı,

Dertten devayı,

Karanlıktan nuru çıkarır.

Bu böyledir…

Hem de ezelden beri böyledir.

Hamdullah IŞIK