Gazze’yi hatırlayan var mı?

Gazze, gündemimizden düşmemeli, hafızalarımızdan silinmemeli.

Bugün görüyoruz ki birçoğumuz Gazze’yi unutmuş.

Orada yaşanan drama karşı sessizliğe bürünmüş.

 Gazze’de hayat, bütün acılarıyla devam ediyor.

Kış kapıya dayandı.

 Soğuklar kendini hissettirmeye başladı.

Siyonist rejimin ağır bombardımanları altında hayatta kalma mücadelesi veren Gazzeli kardeşlerimiz, şimdi kışın dondurucu soğuğuyla karşı karşıya.

Evlerini, yuvalarını, sevdiklerini kaybeden; çadırlarda, yetersiz imkânlarla yaşam mücadelesi veren insanlar, bir yandan savaşın yıkımıyla, diğer yandan soğuğun acımasızlığıyla mücadele ediyor.

Peki, biz ne yapıyoruz?

Gündemlerimiz değişirken Gazze’nin acıları da mı geride kalıyor?

Haberler ekranlarımızdan silindiğinde, yaşanan zulüm sona mı eriyor?

Hayır!...

Gazze’de çocuklar hâlâ üşüyor, anneler evlatlarını koruyabilmek için çırpınıyor, babalar ailelerine bir lokma ekmek ve başlarını sokabilecekleri güvenli yer bulabilmek için çaresizce çabalıyor.

Gazze’yi unutmak, orada yaşanan acıların sona erdiği anlamına gelmez.

Bizim için gündem değişebilir; fakat Gazze’de hayatta kalma mücadelesi veren insanlar için her gün yeni sınav, her gece yeni bir endişedir.

Bugün, her zamankinden daha fazla Gazzeli kardeşlerimizin yanında olmalıyız.

Onları yalnızca acı haberlerle hatırlamakla yetinmemeli; imkânlarımız ölçüsünde yardımlarımızla, dualarımızla, sesimizle ve vicdanî sorumluluğumuzla destek olmalıyız.

Gazze’yi gündemimizde tutmalı, yaşanan insanlık dramının unutulmasına izin vermemeliyiz.

İnsanlık, yalnızca kendi huzurunu düşündüğü zaman değil, başkasının acısını da yüreğinde hissettiği zaman anlam kazanır.

Gazze’de yaşananlar karşısında sessiz kalmamak, insanlığımızı ve vicdanımızı korumaktır.

Gazze’yi hatırlayalım, Gazze’yi unutturmayalım.

Kış kapıda, soğuk yaklaşıyor ve Gazzeli kardeşlerimiz hâlâ hayatta kalma mücadelesi veriyor.

Onların yanında olmak, bugün hepimizin insani sorumluluğudur.