Türkiye artık günü kurtaran tartışmalardan yoruldu.

Her gün yeni bir gündem, yeni bir kavga, yeni bir kutuplaşma başlığı...

Oysa millet olarak asıl ihtiyacımız olan şey, günlük kavgaların üstüne çıkıp uzun bir muhasebe yapabilmek.

Güçlü devlet; sadece dışarıdan gelen baskıları konuştuğu kadar içerideki israfı, liyakat sorununu, eğitimdeki tıkanmayı, adalet algısındaki zedelenmeyi ve toplumsal ayrışmayı da aynı cesaretle konuşabilen devlettir.

Bugün Türkiye'nin meselesi tek bir alana sıkıştırılamaz. Mesele çok katmanlıdır. Çözüm de öyle olmak zorundadır. Partiler üstü bir bakışla 10 temel sütunda kendimizle yüzleşmek zorundayız.

1. Eğitim ve İnsan Kalitesi: En stratejik meselemiz budur.

Diploma üretiyoruz ama düşünce üretemiyoruz.

Ezberci, sınav odaklı, test çözme makinesine dönüşmüş bir nesil yetiştiriyoruz.

Oysa ihtiyaç duyduğumuz; soru soran, itiraz eden, üreten, ahlâklı ve liyakatli insan.

Eğitimi sadece Milli Eğitim Bakanlığı'nın meselesi olmaktan çıkarıp, bir millî güvenlik meselesi olarak ele almalıyız.

Müfredatı sadeleştirip derinleştirmek, öğretmeni yeniden merkeze koymak zorundayız.

2. Hukuk ve Adalet: Ekonomi de, yatırım da, özgürlük de, güven de adaletle başlar.

Vatandaş mahkemeye gittiğinde, yatırımcı sözleşme yaptığında, genç bir işe başvurduğunda şunu hissetmeli: Hukuk herkese eşit ve öngörülebilir.

Adaletin geç tecelli etmesi, tecelli etmemesi kadar yaralayıcıdır. Hızlı, adil ve şeffaf bir yargı sistemi, bir lüks değil, kalkınmanın ön şartıdır.

Hukukun üstünlüğü zayıfladığında, her şey zayıflar.

3. Liyakat ve Ehliyet: Bu milletin en derin yaralarından biri budur. İşi ehline vermemek, sadece bir kadro hatası değildir; emanete ihanettir. Mülakatlarda kayırma, atamalarda sadakat-liyakat dengesinin bozulması, kurumların hafızasını çökertiyor.

Devlet, şahısların değil, kurumların aklı ile yönetilir. Liyakat geri geldiğinde, devletin özgüveni de geri gelir.

4. Ekonomi: Yıllardır aynı döngüdeyiz. Borçla tüketen, ithalatla büyüyen, sıcak parayla sevinen bir model. Bu model sürdürülebilir değil. Türkiye'nin ihtiyacı, üretim odaklı, yüksek teknolojili, katma değeri yüksek bir ekonomi. Sadece betonla değil, bilgiyle, yazılımla, tasarımla, markayla büyümeliyiz.

Tasarruf etmeden yatırım olmaz, üretmeden bölüşüm olmaz. Gelir dağılımındaki adaletsizlik, sadece ekonomik değil, toplumsal bir tehdittir.

5. Bilim ve Teknoloji: Savunma sanayiinde yazdığımız destanı, tarımda, sağlıkta, enerjide, eğitimde de yazmak zorundayız.

Bunun yolu üniversite-sanayi iş birliğinden geçiyor. Üniversitelerimiz tabela üniversitesi olmaktan çıkıp, patent üreten, sanayinin problemini çözen, dünyaya teknoloji ihraç eden merkezlere dönüşmeli.

AR-GE'ye harcanan her kuruş, geleceğe ekilmiş bir tohumdur.

6. Ahlâk ve Toplumsal Güven: Bir toplumun çimentosu ahlâktır.

Yolsuzluk, sadece bir kamu zararı değildir; toplumun devlete olan inancını kemiren bir kurtçuktur.

İsraf, sadece ekonomik bir kayıp değildir; kul hakkıdır.

Emanete riayet, ölçüye sadakat, yetim malından korkmak... Bunlar nostaljik kavramlar değil, bugünün en modern yönetim ilkeleridir.

Denetim mekanizmaları çalışmadan, şeffaflık olmadan güven inşa edilemez.

7. Gençlik ve Aile: Gençlerimiz yurt dışına gitme hayali kuruyorsa, sadece ekonomiyi değil, umudu da konuşmalıyız. Genç, gelecekten umutlu değilse, hiçbir istatistik başarının anlamı yoktur.

Aile, bu toprağın en güçlü kalesidir. Aileyi zayıflatan her şey, milleti zayıflatır.

Bağımlılıklar, dijital kuşatma, ekran bağımlılığı, kumar ve uyuşturucu... Bunlarla mücadele, sadece emniyetin değil, topyekûn bir millî seferberlik meselesidir.

8. Kurumlar ve Devlet Aklı: Devlet, günlük polemiklerle değil, 20-30 yıllık stratejilerle yönetilir. Kişilere göre değişen değil, kurumların hafızasında yaşayan bir devlet aklı. Planlama, istişare, uzun vadeli düşünme... Kısa vadeli alkış, uzun vadeli felakete dönüşmemeli.

Güçlü liderlik, güçlü kurumlarla birlikte anlamlıdır.

9. Dış Politika ve Savunma: Bu coğrafyada güçlü ordu, güçlü diplomasi ve güçlü ekonomi olmadan ayakta kalınmaz. Birbirinden kopuk değil, birlikte yürümeli.

Stratejik bağımsızlık, sadece silah üretmek değil, enerji, gıda, finans ve teknolojide de bağımlılığı azaltmaktır. Savunma sanayiindeki başarı, ekonomik dayanıklılıkla taçlanmazsa eksik kalır.

10. Toplumsal Kutuplaşma: En tehlikeli beka sorunu belki de bu. Aynı vatanın evlatlarının birbirine selam veremez hale gelmesi.

Farklı düşünmek, düşman olmak değildir. Ortak vatandaşlık bilincini, "biz" duygusunu yeniden inşa etmek zorundayız.

Siyasetin dili, toplumu zehirlememeli. Farklılıklarımız zenginliğimizdir, düşmanlığımız değil.

Sonuç olarak; Daha güçlü Türkiye, sadece daha büyük bir ekonomi veya daha güçlü bir savunma sanayii değildir. Daha güçlü Türkiye;

Daha adil bir hukuk,

Daha kaliteli bir eğitim,

Daha liyakatli bir yönetim,

Daha üretken bir ekonomi,

Daha yüksek bir ahlâk ve birbirine daha fazla güvenen bir toplum demektir.

Bu 10 maddeyi bir parti programı olarak değil, bir milletin ortak yol haritası olarak görürsek, işte o zaman konuşacak çok şeyimiz, başaracak çok işimiz var demektir.

Selam, dua ve muhabbetlerle…

Ahmet YOLDAŞ